Pacijenti se stomatologu javljaju najčešće jer osmeh ne izgleda lepo, ali postići željeni osmeh kod pacijentata sa istrošenim zubima nije ono što ovakve terapije čini kompleksnim.

Istrošenost zuba dovodi do snižene visine zagrižaja, odnosno do izmenjenog, sniženog odnosa između gornje i donje vilice usled gubitka zdrave zubne supstance (snizena VDO). 

Ovakve terapije jesu kompleksne jer zahtevaju pravilno i detaljno planiranje terapije i sastoje se iz nekoliko faza. 

Prva faza je virtuelni dizajn planirane rehabilitacije, gde se pomoću odgovarajućeg softvera vrši trodimenzionalno planiranje terapije i nadoknada kojima je potrebno zube rehabilitovati i vratiti im funkciju. 

Druga faza je proba dizajna u ustima pacijenta radi evaluacije plana terapije od strane terapijskog tima i samog pacijenta. 

Tek je treća faza početak preparacije zuba i izrada prototipa budućih nadoknada po već definisanom dizajnu. Prototip ima ulogu da pacijent proba planirani dizajn sa novim međuviličnim odnosom i proveri udobnost i funkciju budućih nadoknada.  

Četvrta faza je izrada definitivnih keramičkih nadoknada (keramičke krunice, keramičke fasete, viniri) sa svim planiranim detaljima i eventualnim izmenama i sugestijama koje pacijent ima.